I’ve been inactive for a couple of days because of fever. And now, right at this very moment, I’m announcing that I’m officially back into the business of blogging.
P.S. I’m very happy to know that I am helping my fellow students because of my Rizal sa Dapitan Movie Critic.
On the night of July 25, 1992, in Imus, Cavite, a baby boy was officially added to the Philippine population. His parents has given him the name “Rob Jeremiah”, carrying their family name “Nuguid”. He grew up to be an ordinary boy, with no special attributes to be considered extraordinary. He is celebrating his 16th Birthday today…
It’s me!
When I woke up at about 3:00 AM this day, my grandmother was the first to greet me. I almost forgot that this day is an important one, because this day signals the 16th anniversary of my first breath. And for this special day, I want to share my birthday wishes with you. Here it goes:
I want to have:
1. A long life (Well, I mean longer).
2. A book entitled “A B N K K B S N P L A K O” (I learned from my classmate that this book is an inspiration for students).
3. A good day ahead (Actually, it’s been good because we went to Fort Santiago, and I enjoyed the experience).
4. A medicine for my coughs and colds (I have been suffering for months).
5. A day-off from school (Thank God it’s Saturday tomorrow).
6. A new issue of Reader’s Digest and Discovery Channel Magazine.
7. A new post for my blog (That’s why I’m doing this).
8. A haircut (and a new hairstyle too).
9. An attitude change for all my bad traits.
10. A simple birthday party with my family.
11. A conversation with my younger brother,and two grandfathers (If only God will permit).
12. A new primary photo in Friendster (My current photo has been displayed for months).
13. Good results for my Midterm Examinations (Help me pray).
14. A GWA of 1.85 or better with a grade of 2.00 or better in English and College Algebra (I am keeing my fingers crossed).
15. World Peace (Heal the world, make it a better place).
16. Blog Comments! (Kindly leave one as your Birthday present, thanks)
Thank you for reading my special birthday post. Have a nice day.
I don’t feel good these days. I feel so weary - tired of the same mistakes that I used to commit. I don’t know what’s happening, but I am sure that I am doing my very best. It’s been a month since I entered college but it seems unfortunate that my performance was not enough to be considered good.
I remember myself, a few months ago, when I am still a senior high school student. By then, I’m just a happy-go-lucky student who considers learning to be synonymous with fun. Back those days, I am very eager to enter college, unaware of the perils that it has yet to offer…
I remember myself a few weeks ago, when I have received the result of my first test in College Algebra. That test is one of the worst nightmares that have entered my life. As I expected, the results turned out to be bad, very bad indeed. I just smiled that time and promised myself that my next quiz in this subject wouldn’t be like this one…
But today, it seems that I’m not improving. It’s always been the same old story in my college life. I don’t know why it seems to be this hard. Is College Algebra really that hard or is it I who seems to be the problem? Honestly, I don’t know the answer, although I’m sure that I’m doing my job as a student very well. Everyday, other problems arise and I don’t know if I can still deal with them smoothly.
I decided to make this post to release all of my feelings and emotions. It’s hard to keep them on my own. But I still believe that my situation would still be better. Besides, it’s too early to give up.
Perhaps I’ll just hold on to my dreams.
The previous posts I have posted are some of the essays that I have passed as a requirement for my Filipino IV class with Mr. Ilustrisimo. These posts can be found in my previous blog on Friendster. I just decide to transfer them here. The following is a complete list of the essays:
1. Kahirapan (Nob. 15, 2007)
2. Ako Makalipas ang Labinlimang Taon (Nob. 17, 2007)
3. Ang Mapaghiganting si Simoun (Nob. 21, 2007)
4. Kailan Nagiging Kasamaan ang Kaalaman? (Nob. 24, 2007)
5. Mapang-api o Inaapi: Saan ka mas Malimit Lumugar? (Dis. 26, 2007)
6. Pagsusunog ng Kilay: Sineseryoso Mo Ba? (Dis. 26, 2007)
7. Ang Tipo Kong Guro (Dis. 26, 2007)
8. Maligayang Pasko: Maligaya nga ba? (Dis. 26, 2007)
9. Ang Matamis na Kahapon at ang Mapaghamong Hinaharap (Dis. 26, 2007)
10. Pagpapakilala: Ang Talambuhay ng IV - Sta. Maria Magdalena 2007-2008 (Dis. 29, 2007)
Plus, I have also included my Movie Review, in Tagalog, of the film “Rizal sa Dapitan”. That’s all! Thanks for reading.
I. Pamagat
Rizal sa Dapitan ni Amable Aguiluz
II. Mga Tauhan
Albert Martinez bilang Jose Rizal
- ang pangunahing tauhan na nakulong sa Dapitan dahil sa paglaban sa relihiyon at gobyernong Kastila
Amanda Page bilang Josephine Bracken
- ang napangasawa ni Rizal
Roy Alvarez bilang Capt. Carnicero
- ang naatasang magbantay kay Rizal habang siya’y nasa Dapitan
Cris Michelena bilang Father Obach
- paring kaibigan ni Rizal na nabigo sa pagpapabalik loob kay Rizal
Candy Pangilinan bilang Maria
- kapatid ni Rizal na nagpaalam ng pagtataksil ni Bracken
Tess Dumpit bilang Narcisa
- isa pang babaeng kapatid ni Rizal
Rustica Carpio bilang Doña Teodora Alonzo
- ina ni Rizal
III. Buod
Ang pelikulang “Rizal Sa Dapitan” ay tungkol sa buhay ni Jose Rizal (Albert Martinez) habang siya ay nasa loob ng Dapitan.
Matandaang siya ay nakulong dahil sa paglaban niya sa mga prayle at gobyernong Kastila na naging dahilan ng kanyang pagkakatapon sa Dapitan. Sa mga unang araw ng pamamalagi niya roon, pinilit siyang magbalik–loob sa Diyos ng isang paring kaibigan niya na si Fr. Obach (Chris Michelena). Ngunit naging matibay ang kanyang paninindigan na naging dahilan ng paglisan ng kura.
Ginawang makabuluhan ni Rizal ang kanyang pamamalagi sa loob ng piitan kung saan hindi lamang siya naging isang ordinaryong bilanggo dahil siya rin ay naging isang manggagamot, maestro, at tagapamahala isang kanyang bukirin.
Dumating rin ang kanyang ina na si Doña Teodora Alonzo (Rustica Carpio) at mga kapatid na sina Maria (Candy Pangilinan) at Narcisa (Tess Dumpit).
Nakilala niya si Josephine Bracken (Amanda Page), ang kanyang mapapangasawa, noong nagsadya ang ama nito kay Rizal upang magpagamot. Nagpaalam si Bracken nang nabigong gamutin ni Rizal ang ama nito ngunit siya ay nangakong magbabalik.
Tinupad ni Bracken ang kanyang pangako. Nang tumanggi ang simbahan sa kanilang pagpapakasal, nagpakasal pa rin sila kahit walang presensiya ng pari.
Naging maayos ang kanilang relasyon hanggang sa nalaman ni Rizal ang pagtataksil ni Bracken na naging dahilan ng kanilang away. Ito nagresulta sa pagkakalaglag ni Franciso, ang kanila sanang anak, sa sinapupunan ni Bracken.
Nagwakas ang pelikula sa pamamaalam ni Rizal sa mga tao dahil sa pagpunta niya ng Cuba kasama ang kanyang mga mahal sa buhay.
IV. Pagsusuring Pampelikula
1. ISKRIP
Maganda ang tekstong nakapaloob sa iskrip ng pelikula. Ang mga matatalinhaga at magagandang salita ni Rizal na kakikitaan ng talino ay nakapagbigay kulay sa pelikula. Isama mo pa ang mga mapanlinlang na pahayag ng mga prayle na pawang katotohanan.
Bagaman malaking porsiyento ng iskrip ay nasa Wikang Filipino, mayroon din naming mga piling linya na nakasulat sa Kastila. Maganda sana ang epekto nito dahil nakadagdag ito sa kagandahan ng pelikula ngunit ito rin ay nagbigay ng kalabuan dahil wala itong “subtitle”. Isa pang pagkakamali sa iskrip ay ang salitang “mga relihiyon” na tumutukoy lamang sa isang relihiyon, ang Katolisismo, at dapat na nasulat lamang sa salitang “relihiyon”
2. SINEMATOGRAPIYA
Hindi masyadong naging epektibo ang sinematograpiya sa pelikula. Madalas na nakapokus ang kamera sa iisang tao lamang. Napakabilis rin ng pagpapalit ng eksena, wala pang dalawang minuto ay nagpapalit kaagad.
Ngunit mayroon din naming mga piling eksena na kakikitaan ng ganda. Isa na rito ay ang transisyon ng eksena noong nanghuhuli si Rizal ng paru – paro nang biglang ilagay ang pokus ng kamera sa mukha ni Bracken.
3. DIREKSYON
Naging maayos ang direksyon ng pelikula. Ang istilong ginamit ng direktor, bagamat simple, ay bago at napapanahon. Nagbigay ningning sa pelikula ang pagpapalabas muna ng katapusan bago ang simula ng istorya.
Ngunit naging magulo ang umpisa ng pelikula. Ang parteng ililipat si Rizal sa Dapitan ay hindi masyadong naipahatid ng buong kahusayan dahil sa mabilis na pagpapalit ng pokus.
4. PAGGANAP NG ARTISTA
Maganda at pinong-pino ang pag-arte ng mga artista sa palabas. Natural ang bawat kilos nila na para bang totoong pangyayari ang iyong napapanood. Maayos na inihatid ang mensahe dahil sa kagalingan ng mga nagsiganap. Napakahusay ng eksena kung saan sinusuyo ni Rizal si Bracken dahil ito ay makatotohanan at binigyan ng magandang na pagkilos. Gusto ko rin ang parte ng pag-aaway ng mga tauhan.
Mayroon nga lang ibang mga parte na medyo sumablay. Isa na rito ang ay paraan ng pangangabayo ni Rizal. Halatang hindi siya marunong mangabayo dahil iisang kamay lang ang kanyang inihahawak at parang nag-aalinlanagn siya kung mahuhulog siya. Hindi rin nagging maganda ang epekto ng pagsasalita ni Maria dahil ito’y napakabilis kaya mahirap intindihin.
5. PRODUKSYON
Mapapahanga ang sino mang makakapanood ng pelikula sa poduksyon nito. Angkop ang mga kasuotan, lugar, at gamit at iba pa sa ipinapalabas na mensahe. Lahat ng kasuotan at kagamitan ay pawing antigo na nakatulong ng malaki sa pagsasalarawan ng tunay na pangyayari ng panahong naganap iyon. Ang lugar ay maganda at pinili talaga. Maganda rin ang bangkang ginamit sa pag-alis ni Rizal.
May mga maliliit nga lang na bagay ang naging kapos. Tulad na lamang noong unang eksena. Kahit na gabi ang eksena, masyadong madilim kaya halos wala nang makita na nakapagpasayang sa kostyum ng mga tauhan.
6. MUSIKA
Nakatulong din ang musika sa pagpapaganda ng pelikula. Ang mga ito ay nakakaantig at pumasok sa mga eksenang kanilang tunay na kinababagayan. Nagbigay buhay ang musika sa unang bahagi ng pelikula ito. Walang masasabing mali rito.
7. MENSAHE
Ang mensaheng nakapaloob sa pelikula ay ubod ng ganda lalo na at ito’y naihatid ng maayos sa pamamagitan ng iba pang elemento ng pelikula. Bawat eksena ay kapupulutan ng aral.
Malinaw na ipinapahiwatig ng pelikula na dapat mong ipaglaban kung ano ang sa tingin mo ay tama. Huwag kang magkukulang ng pagtitiwala sa sarili mong kakayahan at sa Diyos. Tanggalin ang takot at harapin ang anumang hahadlang sa’yo ng buong tapang. Gawin mong lahat para sa bayan mong tinubuan.